Home บทความอยู่ออส สีน้ำที่เป็นเอกลักษณ์ ให้มากกว่าความงาม

สีน้ำที่เป็นเอกลักษณ์ ให้มากกว่าความงาม

by ChaYen
Somkiat

สีน้ำที่เป็นเอกลักษณ์ เฉพาะตัว หลายคนคงรู้สึกไม่หรูหรา ไม่ทรงคุณค่า … ที่ไม่ใช่แค่ความงาม แต่เป็นศิลปะที่เข้าถึงและสัมผัสได้ง่าย ที่สร้างความประทับใจให้กับผู้พบเห็นและผู้ที่ได้สัมผัสภาพวาด

สมเกียรติหาญสถิตย์ หรือที่เพื่อนๆ พี่ๆ เรียกว่า “ต่าย” คุณต่ายจบการศึกษาจากวิทยาลัยช่างศิลป กรมศิลปากร ก่อนมาศึกษาต่อในระดับปริญาตรีด้านการออกแบบที่ COFA มหาวิทยาลัยนิวเซาธ์เวลส์จากนั้น

คุณต่ายเริ่มงานในสายงานสถาปัตย์จนล่าสุด ทำงานอยู่ที่ Cox Richardson Architects บริษัทออกแบบเก่าแก่ของประเทศออสเตรเลีย ที่มีชื่อเสียงด้านการออกแบบสนามกีฬา อย่างเช่นสนาม ANZ Stadium เป็นต้นและที่นี่เองเป็นที่มาของจุดเริ่มต้นในการวาดภาพตึกเก่าของคุณต่ายที่สร้างความประทับใจให้กับผู้พบเห็นและผู้ที่ได้สัมผัสภาพวาดสีน้ำที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว

Somkieat1

เริ่มวาดรูปนอกสถานที่ตั้งแต่เมื่อไหร่

เริ่มวาดเมื่อประมาณ 2 ปีที่แล้ว พอดีได้อ่านหนังสือ The Art of Urban Sketching: Drawing on Location around the World ของ Gabriel Campanrio ที่รวมแนวคิดการวาดภาพแนว Urban ของจิตรกรทั่วโลก ผมก็เลยนึกกับตัวเองว่า แบบนี้เราก็วาดได้นี่หว่า ก็เลยออกไปลองวาดแถวๆ ที่ทำงานดูในช่วงพักกลางวัน เช่น ห้าง Westfield แล้วก็พวกตึกใหม่ๆ ในเมือง

เริ่มจากสเก็ตช์ภาพตึกใส่สมุดเล่มเล็กๆ แล้วเริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนวันหนึ่งมานึกถึงโปรเจคที่บริษัททำอยู่เกี่ยวกับการวางผังเมืองที่เป็นตึกเก่าย่าน The Rocks ก็เลยเกิดความสนใจเกี่ยวกับตึกเก่าขึ้นมา ก็เลยไปเริ่มวาดดูจากนั้นก็เริ่มไปวาดตึกเก่าแถว Paddington และ Surry Hills โดยการใช้ปากกากับสีน้ำ บางครั้งไม่มีเวลาก็ถ่ายรูปเก็บไว้แล้วกลับไปวาดที่บ้าน

สีน้ำที่เป็นเอกลักษณ์

ในตอนแรก พี่ก็แค่อยากวาดรูปให้เพื่อนที่อยู่เมืองไทยดูว่าที่นี่เป็นยังไง แค่นั้นเอง วาดเสร็จแล้วก็เอาขึ้นอินสตแกรมให้เพื่อนๆ ดูว่าเราทำงานแถวนี้วาดจนได้เล่มหนึ่ง มีคนบอกว่า มันน่าจะทำเป็นหนังสือ แต่พี่คิดว่ามันยังทำไม่ได้เพราะรูปยังไม่พอ แล้วเพื่อนๆ พี่ๆ ที่รู้จัก เขาก็แนะนำว่า ลองเอาไปขายดูสิมันก็เลยกลายมาเป็นร้านที่มานั่งขายที่ The Rocks นี่แหละ จริงๆ แล้ว พี่ก็อยากรู้นะว่ามาขายของในตลาดนัดมันเป็นยังไง เท่าที่ขายมาก็สนุกดีนะ ได้คุยกับคนที่เขาชอบเหมือนเรา ชอบงานของเรา

ได้ไปแสดงงานที่อื่นด้วย

เคยส่งงานไปประกวด 2 ครั้ง ครั้งแรกที่ฝรั่งเศส ปี2014 รายการ World Watercolour Competition เค้าคัดจาก 2000 กว่าคนในรอบแรก ให้เหลือ 600 จนเหลือ 21 ชิ้นที่จะนำมาแสดงในแกลอรีรูปของพี่เข้ารอบ 600 คน ซึ่งรูปที่ส่งประกวดพี่วาดที่สิงห์บุรีครั้งที่ 2 ส่งไปประกวดที่ประเทศสโลเวเนีย รายการ International Biennial of Watercolour Castra เมื่อปีที่แล้ว มีคนส่งงานมา 1500 ชิ้น แต่เขาเอาแค่ 200 ชิ้น แล้วงานของพี่ก็เข้ารอบ ได้จัดแสดงในงานด้วย แต่ไม่ได้รับรางวัลชนะเลิศ พี่ส่งรูปที่พี่วาดแถว The Rocks เข้าประกวด

สีน้ำที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว

“ ถ้าชอบแล้วจะทำอย่างไรถึงจะพัฒนาต่อ คำตอบก็คือเราต้องมีวินัย ฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอ ต่อไปมันจะสะสมแล้วมันก็จะออกมาเอง เหมือนขี่จักรยานที่ไม่ได้ขี่มา 20 ปีกลับมาขี่ก็ขี่ได้อีก เราก็ต้องฝึกฝนมันจนให้มันถึงจุดตรงนั้นก่อน พอเข้าใจแล้วทีนี้มันจะอยู่กับเราไปตลอด ”

ChaYen

ได้อะไรบ้างจากการวาดรูป

ได้รู้ประวัติความเป็นมาของสถานที่แต่ละแห่ง ได้พบปะพูดคุยกับคนที่ผ่านไปผ่านมา หรือแม้กระทั่งคนที่เคยใช้ชีวิตอยู่ในบริเวณที่เราไปวาด ซึ่งเป็นเรื่องราวที่เราไม่สามารถหาได้ในหนังสือ อย่างเช่นมีป้าคนหนึ่งมาถามว่าได้วาดรูปแถวถนน Atherden (The Rocks) บ้างมั้ยเขาอยากได้เพราะเขาเกิดที่นี่ โตที่นี่ แม่เขาก็เกิดที่นี่ โตที่นี่ ตายที่นี่ แล้วเขาก็เลยเล่าเรื่องสมัยตอนที่เขาเป็นเด็กให้ฟัง

สีน้ำที่เป็นเอกลักษณ์

จนมันจุดประกายให้พี่ต้องไปวาดรูปให้เขาเพราะพี่รู้สึกถึงคุณค่าของสิ่งที่พี่กำลังจะทำให้กับคุณป้าคนนี้และยังมีเรื่องราวในอดีตของสถานที่ที่พี่ไปอีกมากมายจากคำบอกเล่าของคนแถวนั้นที่เค้ามาดูเราวาดการที่เราไปนั่งวาดรูปเป็นชั่วโมงเนี่ย เราจะจำได้ทุกครั้งที่เราเห็นรูปนี้เราจะรู้สึกได้ถึงลมที่พัด ได้กลิ่นเตาผิงไฟ

และอีกอย่าง การวาดรูปเนี่ย ที่เขาเรียกว่า You don’t use them you lose them ถ้าเราไม่ค่อยได้วาด ความแม่นยำ ความสดหรือว่าความคล่องตัวมันจะหายไป เหมือนกับการออกกำลังกาย มันก็มีกล้ามเนื้อ แต่ถ้าเราไม่ออกกำลังกายกล้ามเนื้อมันก็หายไป ต่อให้เราวาดรูปเก่ง เป็นศิลปินแห่งชาติแล้วไม่วาดบ่อยๆมันก็จะติดๆ ขัดๆ เราต้องฝึกกตนเองตลอดเวลา

สีน้ำที่เป็นเอกลักษณ์

อยากวาดรูปบ้างต้องฝึกอย่างไร

ทำด้วยใจรัก ทำเพราะแม่ให้ทำ ทำเพราะต้องส่งครู มันไม่เหมือนกัน มันจะแสดงออกมาผ่านรูปพวกนี้ ถ้าชอบแล้วจะทำอย่างไรถึงจะพัฒนาต่อ คำตอบก็คือเราต้องมีวินัย ฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอ ต่อไปมันจะสะสมแล้วมันก็จะออกมาเอง เหมือนขี่จักรยานที่ไม่ได้ขี่มา 20 ปีกลับมาขี่ก็ขี่ได้อีก เราก็ต้องฝึกฝนมันจนให้มันถึงจุดตรงนั้นก่อน พอเข้าใจแล้วทีนี้มันจะอยู่กับเราไปตลอด

แต่ถ้าจะวาดภาพนอกสถานที่อย่างที่พี่ทำนี่ อันนี้ต้องออกไปเขียนนอกสถานที่บ่อยๆ เพราะการวาดภาพจากรูปถ่าย กับการวาดภาพจากข้างนอกความรู้สึกไม่เหมือนกันเลย วาดข้างนอกยากกว่ามากเพราะมันมีปัจจัยต่างๆ ที่เราควบคุมไม่ได้แต่เราก็ต้องออกมาเผชิญหน้ากับมัน อย่าไปกลัวคนจะมาตำหนิจากประสบการณ์ของพี่ มีแต่คนมาให้กำลังใจทั้งนั้นนะ แล้วพอเราทำบ่อยๆ เราก็จะผ่านมันไปได้ไม่ยาก สีน้ำที่เป็นเอกลักษณ์ เฉพาะตัว

Related Articles